antony hegarty ‘lavazza için’

“Güzel bir kahve içtiğinizde de, etkileyici bir müzik dinlediğinizde de gözlerinizi kapama eğiliminde olduğunuzu fark ettiniz mi hiç? Bu küçük zevkin her bir anının tadını olabildiğince çıkarmak için…” diyor Lavazza. Ve gelenekselleşmiş takvim projesinin yanına bu kez de müzikal bir proje ekliyor. Bunun için kendi deyimleriyle en sofistike seslerden Antony Hegarty’yi (Antony and the Johnsons) seçiyor.

Antony Hegarty, kahve firması için; bir Puccini klasiği ‘Nessun Dorma’yı yeniden yorumluyor. Üstelik kendi tercihiyle İtalyanca olarak… Roma Senfoni Orkestrası eşliğinde Antony Hegarty’den ‘Nessun Dorma’yı dinlemek isteyenler burayı tıklasın.

Francesca Lavazza’nın müzik ve kahve ile ilgili söylediklerini de buraya not edelim: “Müzik ve kahve birbiriyle bağlantılı temalardır. En az 6 bin şarkının başlığında bile kahve kelimesinin kullanılıyor olması bunun için yeterli ispattır. Sherly Crow ve Bob Dylan gibi büyük sanatçılar bir fincan kahveye teşekkür etmekle ilgili şarkılar yazmışlardır.” 

Fotoğrafçı Miles Aldridge’in objektifinden Lavazza takviminin karelerini görmek isteyenler yazının devamını tıklayabilirler. Ama açıkçası çekimlerin beni çok da etkilediğini söyleyemem. İşin müzik kısmı çok daha başarılı olmuş…

müziğin ressamları

Patti Smith, Antony Hegarty (Antony And The Johnsons), Devendra Banhart, Kim Gordon (Sonic Youth) ve Bianca Casady (Cocorosie). Bu isimlerin muhteşem müziklerinin yanı sıra ortak bir özellikleri daha var. Sadece müzikle yetinmiyorlar! İşte bu müzisyenlerin çizimleri, eserleri…

 Kült kadın Patti Smith, muhteşem bir müziğe, sese sahip olduğu gibi birbirinden özel tabloların da altına imzasını atıyor. Geçtiğimiz Mart ayında Paris’te ‘Land 250′ adıyla gerçekleştirdiği sergide 1965 yılı ile bugün arasında bir oluşturmuş. Ayrıca Smith’in çizimlerinin yer aldığı bir başka sergisi ‘Strange Messenger: The Art of Patti Smith’ de 2002 yılında Andy Warhol Müzesi’nde düzenlenmişti. Sanat düşkünü Patti Smith aynı zamanda edebiyat ve kültüre yaptığı katkılarla da bilinir.

 

Antony Hegarty de geçtiğimiz günlerde ilk kişisel sergisini düzenledi. Londra’da Isıs Gallery’de ‘The Creek’ adıyla gerçekleşen sergide Antony’nin gözünden yeryüzüne şahit olunuyor. Kendisinin eserlerinde soluk yeşillere, beyaz izlere, kırmızı ve siyah ile yapılmış karalama ve lekelemelere rastlanıyor. Antony Hegarty’nin çalışmaları genelde yırtılmış ve eskimiş kağıtlar üzerine yapılmış çizim ve kolajlardan oluşuyor.

yumuşak versiyonlar vol.2

Daha önce birincisi hazırlanmış olan yumuşak versiyonların devamı… Az, orta, yüksek seviyede sertliklere sahip, kimisi artık bir klasik olan parçaların birbirinden güzel kadın vokallerle yumuşayan versiyonları burada.

RILO KILEY – Rock’n Roll Suicide (David Bowie)

David Bowie’nin bence çok özel parçalarından biri Rock’n Roll Suicide. Aynı zamanda bizzat kendi filmi Ziggy Stardust’ın final sahnesinin fon müziği. Kadın vokalli garage rock grubu Rilo Kiley bu parçayı yorumlamış. Canlı performans olarak dinlediğim parça Bowie’nin film gibi etkileyici yorumu kadar olmasa da yumuşak ve keyifli bir versiyon olmuş. “Time takes a cigarette, puts it in your mouth. You pull on your finger, then another finger, then your cigarette… You’re too old to lose it, too young to choose it. And the clocks waits so patiently on your song”

SKYE – Call Me (Blondie)

Seneler önce hç durmadan dinlediğim bir müzik grubuydu Morcheeba. Vokalisti Skye Edwards’ın yumuşacık sesi tartışılmaz. Bir başka mükemmel ses Debbie Harry’nin yani Blondie’nin eğlenceli 80′ler parçası ‘Call Me’yi Skye’nin sesinden dinlemek bambaşka bir hissiyat veriyor. Blondie’nin hareketliliğinin zıttına ninni sakinliğinde bir versiyon olmuş. Bu nedenle her ikisinin de keyfi ayrı. Aynı zamanda bu parçanın yer aldığı proje de yeni bir müzik oluşumu. Adı Hollywood Mon Amour. Proje Nouvelle Vague adamı Marc Collins’e ait. Kendisi bu isim altında 80′ler film müziklerinin yumuşak vokalli versiyonlarını yaratmış ve biraraya getirmiş.

BJORK & PJ HARVEY – Satisfaction (The Rolling Stones)

İki kült kadın sesi; Björk ve Pj Harvey. The Rolling Stones’un hareketli parçası Satisfaction ise onlarca cover’a sahip parçalardan biri. Ama en güzellerinde birinci sırada tabiki de bu versiyon geliyor. İkilinin bu parçayı canlandıran cover’ı hem dinlenmeye hem izlenmeye değer. Parça çok da yumuşak bir hisse sahip değil, yani Catpower cover’ı kadar sakin değil. Ama orijinali kadar fazla hareketli de değil. Oldukça güzel bir enerjiye ve bu iki özgün sesin birarada olmasının verdiği orijinalliğe sahip.

günün parçası vol.8

ANTONY AND THE JOHNSONS – Kiss My Name (The Crying Light, 2009)

birkaç iyi fotoğraf

BIANCA CASADY / fotoğraf: SAMANTHA WEST

DEVENDRA BENHART / fotoğraf: LAUREN DUKOFF

MGMT / fotoğraf: JON BERGMAN

ve sonunda Antony!

Sonunda dün akşam Antony and The Johnsons’ın 19 Ocak’ta yayınlanan yeni albümü ‘The Crying Light’ı dinleme şansına eriştim (teşekkürler Audio Therapy)!

Antony Hegarty’nin muhteşem sesinden, tüyler ürpertici yepyeni besteler dinlemek artık ihtiyaca dönüşmüştü. Ve ’The Crying Light’  olağanüstü, Antony’nin her elini attığı şey gibi! Albümde yer alan parçaların hepsi çok çok güzel, ’Kiss My Name’ şimdilik benim favorim.

Matrix yönetmenleri Wachowski kardeşlerin çektiği ‘Epilepsy is Dancing’ klibi de oldukça renkli ve ilginç. Özellikle Antony şarkı söylerken ağzından uçuşan kelebekler bence tam yerinde olmuş. Ayrıca kostümler, makyaj ve koreografi çok hoş. Youtube’a çeşitli yollarla girip aramaya üşeniyorsanız, klibi izlemek için direk bu link’i tıklayabilirsiniz (http://pitchfork.tv/videos/antony-the-johnsons-epilepsy-is-dancing).

Albümün kapağı da oldukça ürkütücü. Kapakta yer alan kadın Kazui Ohno. Kendisi beyaza boyanmış tenlerle kemiklerin sonuna kadar gerildiği Japon çağdaş dansı Butoh’un en meşhur dansçılarından.

‘The Crying Light’ın ön satışı şimdilik Antony’nin resmi sitesinden yapılıyor. Albümün parçaları ise şöyle:

1. Her Eyes Are Underneath the Ground
2. Epilepsy Is Dancing
3. One Dove
4. Kiss My Name
5. The Crying Light
6. Another World
7. Daylight and the Sun
8. Aeon
9. Dust and Water
10. Everglade

Türkiye şimdilik turnede gözükmüyor. Umarım bir an önce yerini alır da tekrar bir Antony and The Johnsons dinleme şansına erişiriz. Hele ki Surp Agop Hastanesi’nin Şan Tiyatrosu’nda…

karakteristik düetler

İlk ikili Adem ile Havva, romantik ikili Romeo ve Juliet, asi ikili Bonnie ve Clyde; kadın ve erkeğin bir arada görünümlerinin farklı karakterlerinden birkaçı. İş işitselliğe gelince ben de her birinin müzik karakterleri birbirine uyumlu kadın ve erkek seslerin birbirinden farklı düetlerini düşündüm. İşte aklıma gelen birbirine bu kadar yakışan birkaç karakteristik sesin birlikteliği…

Müziğin asileri; PEACHES & IGGY POP – Kick It

‘Fuck’ kelimesini cümle içinde en çok kullanan kadın vokallerden biri Peaches’dır şüphesiz. Sert şarkı sözlerinin yanı sıra Peaches’ın sahne şovu da bir o kadar sert. Peaches’ın yarı çıplak, erkeksi sahne performansını 2005 yılında Phonem by Miller kapsamında Yeni Melek’te izlemiştim. Sıra Iggy Pop ile yaptığı düetine gelince sahneye bir barkovizyon inmiş ve Iggy Pop’un görüntüsü belirmişti. Böylece yarı canlı, yarı dijital olsa da bu ikiliyi aynı sahnede izleme şansına erişmiştim. Müziğin vahşi adamı Iggy Pop da sert performansların ve iddialı parçaların maskülen sesi. Rock’n Coke’daki sahnesini izleyicilerden hiçbirinin unutamayacağına eminim. ‘Kick It’ de bu ikilinin kavga edercesine söylediği, iki asi sese yakışır; “I wanna be your cat, screw that! I’m not sixteen but I got leather boots and suede, ah, go fuck your pain away” diyen bir parça.

Film gibi bir düet; THE MAKE UP & HEATHER WORLEY – Hey Joe

Jimi Hendrix’le tanınan meşhur Billy Roberts parçası ‘Hey Joe’nun bugüne kadar en çok cover’ı yapılan parçalardan biri olduğu kesin. Patti Smith, Robert Plant, Seal, Slash, Nick Cave and The Bad Seeds, Duman bunlardan sadece birkaçı… Ama bence bu film gibi parçayı en güzel yorumlayan 80’lerin Washington’lı punk grubu The Make Up. The Make Up’ın yırtıcı sesine bu parçada hiç bilinmeyen bir isim, – ki duyduğum en seksi kadın seslerinden biri – Heather Worley adında biri eşlik ediyor. Sevgilisini başka bir erkekle birlikte olduğu için vurup, Meksika’ya kaçmayı planlayan Joe’nun hikayesini anlatan parçada Heather Worley’nin büyüleyici sesine şahitlik etmekten zevk alıyorum. Aralarda sert gitarların girdiği şarkının sürprizi ise değiştirilmiş şu sözleri (Joe telefonda sevgilisine söyler): ““Baby, I wanna come home from Mexico, wanna turn the lights down low, turn up your stereo”.