Dazed & Confused’ın kurucularından, ses getiren portrelerin sahibi, fotoğrafçı, yayıncı, yönetmen, zevk sahibi, Rankin Live’ın yaratıcısı, değerli bir kişilik Rankin… Bunca birikimini daha öncelerinde bazı kitaplarda paylaşmıştı. Mesela Heidilicous gibi Heidi Klum ile 7 yıllık ortak çalışmalarının eseri veya Rankin’s Cheeky gibi kendi deyimiyle ‘innocent mischief’ ile ‘edgy erotica’yı sorgulayan kitabı…

İngiltere’nin müzik anlamında en büyük hayır kurumlarından olan ve genç müzisyenleri destekleyen Youth Music kuruluşunun 10. yılını bugünlerde kutluyor. Rankin de onların doğumgününe yepyeni bir kitapla eşlik ediyor: ‘Destroy / Rankin’. Buraya kadar anlaşılacağı üzere kitap müzikle ilgili; içinde Rankin’in çalışmaları var ve tahrip edilmişler. Ama nasıl?

Destroy / Rankin’in içinde 70’den fazla önemli müzisyenin ve görsel sanatçının ortak çalışmaları mevcut. Kimi müzisyenler Rankin’in çektiği fotoğrafları kendileri diledikleri gibi, diledikleri şekilde deforme etmişler. Örneğin Michael Stipe (R.E.M) portre siluetinin içerisine New York Times başsayfası yerleştirmiş, Goldfrapp kafasına şapka illüstrasyonu eklemiş, Debbie Harry (Blondie) kendini beyaz bantlamış, Beck ise çimlerdeki pozunda suratına ve yanına Dazed kapakları koymuş… Kendi tasarımlarını kendileri yapanlar arasında daha U2, The Gossip, Jarvis Cocker, Kylie Minogue, Basement Jaxx ve Marianne Faithfull gibi isimler de var. Kimi müzisyenler de deformasyonları seçtikleri görsel sanatçılarla yapmış; Damien Hirst, Mat Collishaw ve Douglas Gordon gibi tasarımcılarla… Kitabın sol sayfalarında fotoğrafların orijinal, yani ‘saf Rankin’ hallerini; sol sayfada ise müzisyenlerin ve sanatçıların tahrip ettikleri versiyonlarını görebiliyoruz.

Kitapta aynı zamanda sanat ve müzik ilişkisini yorumlayan 5 makale de mevcut. Makalelerdeki görüşler ise hem Rankin’e, hem kitaba katkıda bulunan müzisyen ve görsel tasarımcılara; hem de Mike Figgis, Peter Saville, Beth Ditto ve Miranda Sawyer gibi önemli eleştirmenlere ait… Kitabın bir diğer sürprizi de içinden çıkan 30 dakikalık kamera arkası DVD’si.

Kitap sınırlı sayıda üretildi. Gestalten tarafından hazırlanan tanıtım videosunu izlemek için burayı tıklayabilirsiniz.

Mika

Vampire Weekend üyelerini Bottega Veneta kıyafetleri içinde, Beirut’u Jil Sander, MGMT’ı Rochas ve Yves Saint Laurent kombinleriyle, Golden Silvers’ı Burberry ve Nina Ricci, Chester French’i Louis Vuitton ve Balmain tasarımları içinde, Mika‘yı Celine, The Horrors elemanlarını Lanvin, Givenchy ve Balenciaga imzalı kıyafetler, Adam Green‘i Gucci içinde görmek…

Bence; kendi deyimleriyle ‘emerging designers’ ile ‘the young lions roaring our their brands’i bir araya getirdikleri böyle bir prodüksiyonun yer aldığı İngiliz Vogue sayısı tam da koleksiyonluk olur! Bu arada çekimlerde her kareye ayrı bir güzellik katan model Sasha Pivovarova’nın da prodüksiyona katkısını da not etmek lazım… Her zaman ses getiren çekimlerin fotoğrafçısı Steven Meisel’ın objektifinden bu kükreyen çekime buyrun ’She loves everybody’ eşliğinde…

Chester French

MGMT

Beirut

Vampire Weekend

The Horrors'dan Hayward

Chester French

The Horrors

Golden Silvers

MGMT

Golden Silvers

Adam Green

The Horrors

Yumuşak versiyonlar nedir? Müzik defterinin gelenekselleşmeye başlamış olan bu dosya konusu; orijinali bazen sert bazen değil, klasik parçaların kadın vokallerle yumuşamış versiyonlarını toparlıyor. Yumuşak versiyonların birinci, ikinci ve üçüncü versiyonları için rakamların üstlerini tıklayın. Dördüncüsü için de aşağıya buyurun…

FLUNK – True Faith (New Order)

80’lerin en karakteristik parçalarından biri; New Order’dan True Faith. Orijinal havayı tamamen değiştiren cover’lar arasında başı çekmeye aday Flunk cover’ı ise parçayı önce 80’ler pistinden alıp çıkarıyor, sonra sakinleştiriyor. Hissedilir şekilde True Faith anavatanı Manchester’dan uzaklaşıp bir Kuzeyli oluyor. Norveçli kadının muhteşem sesinde ayrı bir güzelliğe bürünüyor.

BAT FOR LASHES – A Forest (The Cure)

The Cure’ın en depresif, gözlerimi kapayınca gerçekten de karanlık bir ormanın ortasında beni  yalnız başınıza bırakan bir parçası ‘A Forest’… Bat For Lashes ise karanlık bir ormanın içinden yanında tavşanlar ve bisikletiyle beliren korkusuz ve etkileyici bir kadın vokal (tıklayın, izleyin). Şahsen kinci albümü asla birincisi kadar tatmin etmese de Natasha Khan’ın ilk göz ağrılarından bu parça unutulmaz; karanlık bir ormana çok yakışmış…

CHROMATICS – I’m On Fire (Bruce Springsteen)

Bruce Springsteen parçalarından I’m On Fire, hatta ‘Ooo ooo ooo I’m On Fire’… Johnny Cash, Tori Amos tarafından da yorumlanan parçanın burada yer vereceğimiz güzel yumuşak versiyonu ise Chromatics’in sesinden olanı… Kate Bush cover’ları Running Up That Hill ile bilinen topluluğun I’m On Fire cover’ı da kendini ardarda dinlettiren parçalardan…

GOD HELP THE GIRL – Funny Little Frog (Belle and Sebastian)

Belle and Sebastian’ın 2006 yılında çıkardığı The Life Pursuit albümünden içimi açan parça Funny Little Frog’u, geçtiğimiz ayların oldukça konuşulan yazılan çizilen yükselişlerinden God Help The Girl yorumunda aslında çok da yabancı bir durum yok. Çünkü projenin sahibi zaten Belle and Sebastian’dan Stuart Murdoch. Bu versiyondaki vokal ise Catherine Ireton…

MASHA QRELLA – Talk To The Trees (Clint Eastwood)

Masha Qrella’nın Morr Music’ten geçtiğimiz aylarda çıkardığı albümü ‘Speak Low – Loewe and Weill In Exile’, Broadway klasiklerinin Masha yorumlarını içeriyor. Tamamı yumuşak versiyonlar olan albümün buraya uygun gördüğümüz parçası ise ‘Talk To The Trees’; Clint Eastwood’un Paint Your Wagon’da ormanın içinde seslendirdiği parça… Albümle ilgili detaylar için tıklayın..

NOUVELLE VAGUE – God Save The Queen (Sex Pistols)

Yumuşak versiyonlar yazılır da Nouvelle Vague konu edilmez mi… Geçtiğimiz aylarda çıkardıkları yeni albümde yine farklı yorumları yer alıyor. Burada adı geçen –başlığa niye onu seçtiğimi bilmiyorum- Sex Pistols klasiğinin yanı sıra albümde; All My Colours (Echo & the Bunnymen) –birinci favorim-, The American (Simple Minds) -ikinci favorim-, Master & Servant (Depeche Mode) –üçüncü favorim-, Blister in the Sun (Violent Femmes) gibi cover’lar da var.

TAKEN BY TREES – Sweet Child Of Mine (Guns N’Roses)

Yine kadın vokal, yine Kuzey’den naif sesler… Taken by Trees’in Guns N’Roses klasiği Sweet Child Of Mine yorumu yumuşak versiyonlarda yer almazsa tabiri caizse ‘ayıp’ olurdu. Hem The Concretes’in, hem Taken by Trees’in kadını Victoria Bergsman aynı zamanda Young Folks’tan da hatırlayabileceğimiz bir vokal…

ANNA TERNHEIM – China Girl (David Bowie)

Asla David Bowie ve orijinali gibi olamaz tabii… Ama yine Kuzey’in yine naif seslerinden Anna Ternheim’ın China Girl yorumu fena değil. Pek yorum diyesim gelmiyor aslında, çünkü orijinaliyle gerçekten bağımsız sayılabilir. O yüzden bunu bir versiyonmuş gibi değil de bambaşka bir Anna Ternheim parçasıymış gibi dinleyince güzel oluyor…

CAT POWER – I Found A Reason (Velvet Underground)

Velvet Underground parçası I Found A Reason’ın sert bir parça olduğu zaten söylenemez. O yüzden yumuşak versiyonu demiyelim de, kadın vokal versiyonu diyelim ve cover kraliçelerinden Cat Power’dan dinleyelim: “Oh i do believe, in all the things you say, what comes is better than what came before…” Güzel, derin sesli kadın…

IMOGEN HEAP – Hallelujah

Bu da ninni kıvamında bir klasik zaten. Özellikle bir Jeff Buckley’den, bir Rufus Wainrightan dinleyince… Her birinde tadı ayrı güzel parçayı bir de boğuk sesli İngiliz kadın Imogen Heap’ten dinlemek lazım. Bu versiyon sanırım OC’nin 3. sezon finalinde duyulmuş…

THE CHROMATICS – Night Drive (Night Drive, 2007)

I take a drive in my car. I take a drive in my car

I see the sun disappear. I see the sun disappear

Oh, little stranger, bring my baby back to me. Oh, little stranger, bring my baby back home

My leather glove grips the wheel. My leather glove grips the wheel

I see the sun disappear. I see the sun disappear

Oh, little stranger, bring my baby back to me. Oh, little stranger, bring my baby back home

I took a drive in my car. I saw the sun disappear. My leather glove gripped the wheel. I saw the sun disappear. Bring my baby back. Bring my baby back

Windows down and my hair in the breeze. Windows down and my hair in the breeze

I see the sun reappear. I see the sun reappear

Oh, little stranger, bring my baby back to me. Oh, little stranger, bring my baby back home. Bring my baby back home..

Paul McCartney‘nin ‘Tug of War’ albüm kapağı ile Sid Vicious yanyana; ne alakadır derseniz…

Arkadaşımın twitter’ında rastladığım bir site (tıklayın). Doğum tarihini girdiğinde sana o gün müzik listelerinde hangi albümün ve hangi single’ın bir numara olduğunu ve seninle aynı gün doğmuş olan müzisyenleri çıkarıyor.

Benim doğduğum gün Beşiktaş’ın şampiyon olduğunu biliyordum.. Milliyet Gazetesi’nin o günkü manşetinin Keban’ın işletme hakkıyla ilgili olduğunu da.. Ama o gün Paul McCartney ve Stevie Wonder - ”Ebony & Ivory” parçasının hit single, Paul McCartney - ”Tug Of War” albümünün ise hit albüm olduğunu bilmiyordum! Ayrıca Sex Pistols‘dan Sid Vicious (gençlik aşkım) ve U2‘dan Bono ile aynı tarihte doğduğumu da..

İki gişe rekortmeni filmin soundtrack’leri de en az filmin oyuncuları ve çekimleri kadar konuşuluyor.

Birinin adı ‘The Twilight Saga: New Moon‘. Vampir trendinin sorumlusu, Edward fanlarının kan çanağı… Cuma günü ülkemizde de vizyona girecek olan filmin başarılı soundtrack’inde bir sürü tanıdık isim var! Victoria Legrand ile Grizzly Bear’ın etkileyici birlikteliği, Lykke Li’nin ilahi melodisi, Thom Yorke’nin kanımı emen parçası, Bon Iver ve St Vincent’ın sakinleştici etkili düeti… Ve ayrıca Death Cab for Cutie, Editors, Band of Skulls, The Killers, Black Rebel Motorcycle Club, Anya Marina, Muse, Hurricane Bells, Sea Wolf, OK Go, Alexandre Desplat…

Diğerinin adı ‘Where The Wild Things Are’. Seneler önce masalın başında Maurice Sendak, seneler sonra kameranın başında Spike Jonze… Patrick Watson’ın çocukluğundan beri hayran olduğu masala yazdığı parçayı film için Jonze’a yollaması,  fakat kendisinin soundtrack’te parçaya yer vermemesi ile küçük çapta sansasyonunu da yaratan albümün baş kahramanı Karen O (Yeah Yeah Yeahs)… Karen O’nun Deerhunter’dan Bradford Cox, The Dead Weather’dan Dean Fertita, Liars’dan Aaron Hemphill, Gris Gris’den Michel ve Yeah Yeah Yeahs’den Nick Zinner ve Brian Chase ile bir araya gelerek oluşturduğu ‘Where The Wild Things Are’ topluluğu ‘Karen O And The Kids’ parçaları en az film kadar ilgi çekmişe benziyor.

The Twilight Saga: New Moon

1. Meet Me On the Equinox // Death Cab for Cutie
2. Friends // Band of Skulls
3. Hearing Damage // Thom Yorke
4. Possibility // Lykke Li
5. A White Demon Love Song // The Killers
6. Satellite Heart // Anya Marina
7. I Belong To You (New Moon Remix) // Muse
8. Rosyln // Bon Iver & St. Vincent
9. Done All Wrong // Black Rebel Motorcycle Club
10. Monsters // Hurricane Bells
11. The Violet Hour // Sea Wolf
12. Shooting the Moon // OK Go
13. Slow Life // Grizzly Bear (with Victoria Legrand)
14. No Sound But the Wind // Editors
15. New Moon (The Meadow) // Alexandre Desplat

Where The Wild Things Are

1. Igloo
2. All Is Love
3. Capsize
4. Worried Shoes
5. Rumpus
6. Rumpus Reprise
7. Hideaway
8. Cliffs
9. Animal
10. Lost Fur
11. Heads Up
12. Building All Is Love
13. Food Is Still Hot
14. Sailing Home

“Güzel bir kahve içtiğinizde de, etkileyici bir müzik dinlediğinizde de gözlerinizi kapama eğiliminde olduğunuzu fark ettiniz mi hiç? Bu küçük zevkin her bir anının tadını olabildiğince çıkarmak için…” diyor Lavazza. Ve gelenekselleşmiş takvim projesinin yanına bu kez de müzikal bir proje ekliyor. Bunun için kendi deyimleriyle en sofistike seslerden Antony Hegarty’yi (Antony and the Johnsons) seçiyor.

Antony Hegarty, kahve firması için; bir Puccini klasiği ‘Nessun Dorma’yı yeniden yorumluyor. Üstelik kendi tercihiyle İtalyanca olarak… Roma Senfoni Orkestrası eşliğinde Antony Hegarty’den ‘Nessun Dorma’yı dinlemek isteyenler burayı tıklasın.

Francesca Lavazza’nın müzik ve kahve ile ilgili söylediklerini de buraya not edelim: “Müzik ve kahve birbiriyle bağlantılı temalardır. En az 6 bin şarkının başlığında bile kahve kelimesinin kullanılıyor olması bunun için yeterli ispattır. Sherly Crow ve Bob Dylan gibi büyük sanatçılar bir fincan kahveye teşekkür etmekle ilgili şarkılar yazmışlardır.” 

Fotoğrafçı Miles Aldridge’in objektifinden Lavazza takviminin karelerini görmek isteyenler yazının devamını tıklayabilirler. Ama açıkçası çekimlerin beni çok da etkilediğini söyleyemem. İşin müzik kısmı çok daha başarılı olmuş…

Severek takip ettiğim trendometre‘nin yazarı Yaprak Aras Şahinbaş, Sabah gazetesinin bugünkü Cumartesi ekinde müzik defterinin bir haberine yer vermiş. Konusu geçen yazıyı okumak isteyenler burayı tıklayabilir.

Yellow Bird Project Montreal kökenli bir hayır projesi. Hayır kısmı ise şöyle işliyor: hepimizin çok yakından takip ettiği indie rock müzisyenleri YBP için her biri tek ve özel tişörtler tasarlıyor. Bu tişörtlerin satışlarından elde edilen gelirler ise Art for Change, The Teenage Cancer Trust, WWF, Safe Space, The Nature Conservancy, Free Arts for Abused Children gibi her biri birbirinden değerli hayır kuruluşlarına bağışlanıyor. Her müzisyen / tasarımcının tasarımını ve alacağınız tişörtün hangi kuruma bağışlanacağını da sitenin pratik tasarımı dahilinde görmek mümkün.

Tişört dışında yaptıkları bir muhteşem proje daha var: The Indie Rock Coloring Book. Evet, yanlış duymadınız; indie rock boyama kitabı… İllüstratör Andy J. Miller, 32 sayfalık bu kitabın hakimiyetine sahip olan isim. Indie rock müzisyenleriyle bir boyama kitabı nasıl olur derseniz; Broken Social Scene labirentleri, Clap Your Hands Say Yeah’nin karnavali, Bon Iver’in büyüleyici su rezervi, MGMT’nin psychedelic oyun alanı, Devendra Banhart’ın kuşları, Rilo Kiley’nin ‘saç bekleyen’ suratları; Yeah Yeah Yeahs’in konser seyircileri… Ayrıca Iron & Wine, Bloc Party, The National, Andrew Bird gibi isimler de sürprizler arasında…

İşin tişört kısmında ise kimler var kimler… Au Revoir Simone, Bon Iver, Broken Social Scene, Clap Your Hands Say Yeah, Devendra Banhart, Elvis Perkins, Hayden, Holly Throsby, Joseph Arthur, K-OS, King Creosote, Laura Veirs, Little Boots, My Brightest Diamond, New Pornographers, Of Montreal, Ra Ra Riot, Rilo Kiley, Stars, The Dears, The Magic Numbers, The National, The Shins, Wolf Parade, Wolfmother…

Boyama kitabının içinden birkaç sayfa ve özel tasarım tişörtlerin bir kısmını görmek için yazının devamını; projenin tamamını görmek için yellow bird project’i; bana yılbaşı hediyesi ne alacağınızı düşünüp bir türlü karar veremiyorsanız da burayı tıklayın!

Clap Your Hands Say Yeah tişört tasarımı

Clap Your Hands Say Yeah tişört tasarımı

Au Revoir Simone tişört tasarımı

Broken Social Scene tişört tasarımı

Devendra Banhart tişört tasarımı

Rilo Kiley tişört tasarımı

Rilo Kiley tişört tasarımı

The National tişört tasarımı

Ra Ra Riot tişört tasarımı

My Brightest Diamond tişört tasarımı

My Brightest Diamond tişört tasarımı

Bon Iver tişört tasarımı

Of Montreal tişört tasarımı

The Shins tişört tasarımı

The Dears tişört tasarımı

Kısa ömürlü grunge akımın anlatan fotoğraflardan oluşan bir kitabı hazırlasa hazırlasa Michael Lavine hazırlar, yazsa yazsa da Thurtson Moore (Sonic Youth) en güzel anlatırdı herhalde. Kapağında da olsa olsa en güzeli Kurt Cobain olurdu herhalde. Kitabın adı da en sadesinden ‘Grunge’…

Sub Pop Records’un adamı Michael Lavine, portre ve müzik fotoğrafçılığı hayatında birçok isimle çalışmış bir fotoğrafçı… Rock ve alternatif objektifinden bakarsak; Nirvana, Sonic Youth, Soundgarden, Pavement ve Dinosaur Jr. gibi isimlerin albüm kapaklarını çekmişliği var. Hip hop objektifinden bakarsak; Puffy, Lil’Kim, Foxy Brown, The Wu Tang, Notorious B.I.G’in albüm kapaklarını çekmişliği var. Dergi sayfalarına baktığımızda ise onun portre fotoğraflarını Vogue’da, Esquire’da, People’da veya Fox’da görüyoruz…

Kitaba dönersek… 80’lerin başından 90’ların yarısına kadar süren grunge akımını farklı açılarla görebileceğimiz kitapta; Pacific Northwest, Nirvana, Soundgarden, Pearl Jam; kısacası Thurston Moore’un tahminimce çok keyifli şekilde kaleme aldığı Seattle punk gençliği yer alıyor. Akıma öncülük eden gruplar, alt kültürün nasıl sömürüldüğü, grunge’ın sert tepkisi, ve kuşkusuz akımın en büyük temsilcisi Kurt Cobain’in aramızdan ayrılışı…

Grunge dolu dolu, siyah beyaz, ünlü ünsüz 160 sayfa… Özellikle, akıma şahitlik etmiş olan her müzikseverin kütüphanesine şart!